#නිදහස🐾️🐾️

මට ඕන නිදහසේ ඉන්න...ගොඩක්ම නිශ්ශබ්ද තැනක...මට විතරක්ම ඉන්න පුළුවන් තැනක..මට හැමදෙයක්ම අමතක වෙන තැනක....

හැමෝම නැති වෙච්ච දේවල් ගැන...නැති දේවල් ගැන හිත හිත දුක් වෙද්දි..මට ඕන මට ලැබුණ දේවල් ගැන හිතන්න...ඒ ගැන හිතලා හිත පුරව ගන්න...හොඳ හුස්මක් ගන්න...

🐾️🐾️🐾️🐾️🐾️🐾️

එදා ඉඳලා අද වෙනකල්ම ජීවිතේ හිමි වීම් වලට වඩා වැඩියෙන් තියෙන්නේ අහිමි වීම්...සමහර වෙලාවට ජීවිතේ තියෙන්නේ අහිමි දේවල් වල්...සමහරදාකට තනියෙන් හිත හිතා අඬපු දවස් තිබ්බා...මට ඕන වුණේ කාගෙත් අවධානය මගේ පැත්තට හරව ගන්න...එහෙම බැරි වුණාම එහෙම නැති වුණාම මම දන්නෙත් නෑ ඇස් වලට කඳුළු එනවා...ඒ ගැන වැඩි පුරම දන්නේ මගේ කොට්ටේ...රැයවල් එළි වෙනකල් මගේ කඳුළු වලට හේතු අහලා උත්තර දෙන්න හැදුවේ මගේ කොට්ටේ ..

🐾️🐾️🐾️🐾️

මම වැඩියෙන් ආදරේ කරපු අය ජීවිතෙන් පලා යද්දි මම මානසිකව වැටෙද්දි මම කලේ යන්තම් කළුවර වැටිගෙන එද්දි එළියට ඇවිත් පඩි පෙලේ ඉඳන් ඉන්න එක...හීතලම හීතල පරිසරයත් එක හිත බැඳෙන කොට පින්න වැටි ගෙන එන කොට තණ කොල වලින් එන සුවඳට සනීපෙට මම ආස කලා...සෙරප්පු දෙක ගලවලා තියලා ඒ හීතලේම මම හෙමින් ඇවිදිනවා....චුට්ටක් නැවතිලා අහස දිහා බලන් ඉද්දි තැනින් තැන තනි වෙච්ච තරු ඕන තරම් තියෙනවා...ඒ අතරින් මම මාව හොයන්නත් පුරදු වුණා...හඳ තියෙන හවස් යාම වල මම වැඩි පුර එළියට වෙලා හිටියා...සමහර දාක නිදා ගනිද්දි මම ජනෙල් රෙදි මෙහාට කරලා හඳ දිහා බලන් ඉන්නවා...ලා නිල් පාටින් හඳ එළිය ජනේලෙන් කාමරේ පිරෙද්දි මං අාසයි..නින්ද යනකල් සිංදුවක් අහන්න පුරුදු වුනේ එහෙම...අදටත් මම ආසා එහෙම..

පොත් කියවන එක..පුංච් පුංච් කොල කෑලි වල කුරුටු ගාන්නත් පුරුදු වුණා...ඒවා අනික් පැත්තට විසි කලේ කවුරුත් දකි කියලා බයට

🐾️🐾️🐾️

🐾️🐾️🐾️🐾️

මම මට නැති වෙන දේවල් වලින් හිත හදා ගන්න පුරුදු වුණේ එහෙම...ඒ දේවල් ගැන දුක් වෙවි හිටිය කාලේ අපරාදේ කියලා හිතෙන තරමටම මම ඒ දේවල්👆👆👆 වලට ඇබ්බැහි වුණා...අදටත් මම ආසා නිහඬ ..නිසසල හුදෙකලා බවට...

🐾️🐾️🐾️🐾️

කොච්චර සෙනඟ මැදක වුණත්...බස් එකක වුණත්....කොතැනක් වුණත් මට ඕන විදිහට මට හුදෙකලා වෙන්න පුළුවන් හිතින් ...ගොඩක් මිනිස්සු කලකිරෙද්දි ..දුක් වෙද්දි මට හිත හදාගෙන පැත්තකට වෙලා ඉන්න පුළුවන් ...හැම දෙයක් දිහාම නිහඬ වෙලා උපේක්ෂාවෙන් බලාගෙන ඉන්න පුළුවන් තැනට මම මගේ හිත අරන් ඇවිත්...හබා යන මිනිස්සු අතරේ සංසුන්ව මට ඉන්න පුළුවන් ...

🐾️🐾️🐾️🐾️

මට ජීවිතේ මුණ ගැහුණේ එහෙම....මම ඒ දෙවල් තනියෙන්ම හොයා ගත්ත දේවල්...මට කිසි කෙනෙක්ට වෛර කරන්න බැරිත් මම ඒ දේවල් වලින් හිත හදා ගත්ත තරමටමයි..."ඇයි ඔහොම ඉවසන් ඉන්නෙ"කෙනෙක් අහන කොටවත් මට දෙන්න උත්තර නෑ..මම හිනා වෙනවා විතරයි...😊😊😊😊

#ආදරණීය_මල්❣️❣️

මට නිතර මඟෑරෙන ඔබ
මං ආදරේ යැයි නිතර නිතර
මගේ හිත ගතු කියන
අාදරේ යැයි කියන මුත්
ඔබ මඟ හැර ගියද
ආදරේ බිඳකුදු අඩු නොවන බැව්
සපත කිරිම තරම් නොවන නිසා
ඔබ මඟ හැරි යනු බලා හිඳිමි

දුහුවිලි දුමාරයෙන් පිරුණ
දහඩියෙන් පිරුණ
මිනිස් ඔළු ගෙඩි අතර
ඔබ හිඳිදැයි විපරම් කිරිමත්
අණුවන බැව් දැනෙන මුත්
මා ඔබවම සොයමි

දුක් නොවි හිඳින්නැයි
අණ කරන අය'තර
මගේ හිත නොතේරෙන අය'තර
අසරණ වෙන බවම දැන දැන
හිඳිමි...වැලපෙමි

"ආදරේ" යැයි යළිත් වරකුදු
පැවසීමට නොඉවසිලිවන්ත වෙමි
සමා වෙන්නැයි නොයැදිමි
ආදරේ යැයි පවසමි
හිතම සුවපත් කර ගමි..

#ආදරණීය_මල්❣️❣️

#බය

සත් මහල් ප්‍රසාද
හදා ගෙන අහසක් උසට
ඒ වට කර බැඳි
උස් තාප්ප තේජසට
Cctv  වටේ ගේ මුර කරන
සැර පරුෂ සුනඛයෝ
කූඩු වල උඩු බුරන
ඒත් ගෙදර ඇත්තෝ
පණ බයේ හූල්ලන
මංකොල්ලකාරයො පනිවිද
නොනිදාම පෙරලි පෙරලි
රැය පහන් කරවන
කරුමයම නෙවද
මේ ගෙවන්නේ මිහිපිටම..

#ආදරණීය_මල්❣️❣️

#සේපාලිකා

අපේ ජීවිත වලට ලැ⁣බෙන නොලැබෙන දේවල් හරි වෙනස්...සමහර දේවල් අපිට සතුටු වෙන්න පුළුවන් දේවල් ...සමහර නොලැබෙන දේවල් හරි කටුකයි..සමහර දේවල් අපි ආදරේම කරන දේවල්..ඒත් ඒ දේවල් අපිට නැති ⁣වෙනවා ඒකත් අපි නොහිත වෙලාවක....ඒත් ඒ වෙනුවට දේවල් අපිට ආපිට ලැබෙනවා ....අපි කැමති වුනත් නැතත් අපි ඒවා බාර ගන්න ඕන.....ඒකයි දෛවය....මේකත් එහෙම කතාවක්..

========================
                                           ===================

සේපාලිකා කියන්නේ මම ආසම මලක්..රෑට පිපිලා පාන්දර වෙද්දි බිමට වැටෙනවා...ඊට පස්සේ පරිස්සමින් ඇහිද ගෙන සුවඳවත් රැවින් සපිරි සේපාලිකා මල් බුදුන්ට පූජා කරනවා....සමහර වෙලාවට සමහර අය සේපාලිකා මලට විවිධ අර්ථ කථන දේවි...ඒ තමුන්ට දැනෙන විදිහට...මම ආසයි පාරිශුද්ධ කියන නම දෙන්න සේපාලිකා මලට...

මම අැයට දෙන නමත් #සේපාලිකා....ඒක එයාට ගැලපෙනම නම..මට එයාව මුණ ගැහෙන්නේ බස් එකෙදි....සේපාලිකා බස් එකට නැග්ගේ මාස පහක විතර මලක් වගේ ලස්සන දූ පැටියෙක් වඩා ගෙන..එයා මගේ ලඟින් ඉඳ ගත්තේ ලස්සනට හිනා වෙලා..

එයා හරි පරිස්සමට දූ පැටියාව තුරුල් කරන්...අම්මලා එහෙමනේ ඉතිං....මම හිනා වෙලා එයා දිහා බැලුවා එයත් පිලිතුරු හිනාවක් දුන්නා...

"දුව ඔයා වගේ"

එයා අහිංසක විදිහට හිනා වුණා...

⁣"ගොඩක් අය එහෙම කියනවා....ඇත්ත වෙන්න අැති"

එ් මූණ පුරාම මට පෙනුනේ අහිංසකමක් විතරමයි...කම්මැලි හංදා මට චුට්ටක් එයාට කතා කරන්න හිතුනා...

"දූත් එක්ක කොහෙද ගියේ"

එහෙම ඇහුවම එක පාරට එයා මගේ දිහා දිහා බලපු විදිහට මම බය වුණා මට බනි කියලා..

"අනේ සමාවෙන්න...මම මට අදාල නැති ප්‍රශ්නයක් ඇහුවේ"

"අනෙ නැහැ...මම අපෙ අම්මාලාගේ දිහා ගියා"

"අහ්..තනියම"

"ඔව් එයා වැඩට ගියා උදේ මාව අම්මලාගේ ගෙදරින් දාලා"

"එයා එන වෙලාව අල්ලලා මම මේ යනව"

"අනේ...ෂෝක්..මමත් දුව ගන්න ක්ලාස් එකට යන ගමන්" ..මොකද්ද චූටි දුවගේ නම...

"මන්දාකිණි"

"ලස්සන නමක්...මන්දාකිණි"

"එයත් අහස වගේ..ලස්සනයි"

"මෙයා ඉතිං මගේ පන"

එහෙම කියලා සේපාලිකාව චූටියාව ඉඹිනවා....පරිස්සමට ..

"අම්මලාට ඉතිං දරුවෝ මුළු ලෝකෙමනේ"

"ලැබුණ දවසේ ඉඳලා..මටත් එහෙමයි"

එහෙම කීවම එයා හෙමින් බිම බලා ගත්තා...

"මට හතර පාරක් දරුවෝ ලැබෙන්න ගිහින් නැති වුණා....අන්තිම පාර දොස්තරලා කීවා ආයිත් මට බෑ කියලා දරුවෙක් හදන්න...හැම තැනම ගියා අපි..හරි ගියේ නැ....මම නින්දා අපහාස ගොඩක් වින්ඳා"

ඇස් වල කඳුළු පුරවගෙන එහෙම කියද්දි හරි අමාරුයි දරා ගන්න...

"එතකොට මෙයා"

එයා චූටි පැටියා දිහා බලලා දිගම දිග හුස්මක් ගත්තා..

"මෙයාව හදා ගන්න ගත්තා...දුප්පත් අම්මා කෙනෙක්ගෙන්"

මම ටිකක් වෙලා ඔහේ බලන් හිටියා..

"නීත්‍යානුකූලවද"

"ඔව් කීව විදිහට හැමදේම කලා"

"ඔයාට අමුත්තක් නැද්ද..?මෙයා ඔයාගේ නෙමේ කියලා"

"අනේ මට කිරි එරුනේ නැති එක විතරයි....මේ මට අහිමි වුණ එක දරුවෙක් වෙන්න ඇති ...ආපහු මා ලඟටම ආවේ.....මෙයා ලොකු වුණාම වෙනස් වෙයිද....අපිව නොසලකා හරිද කියලා මට හිතෙන් නෑ...මම මටවත් ඉතිරි කර ගන්නේ නැතිව මෙයාට සේරම ආදරේ දෙනවා..අපිට ජීවිතේ දුන්නේ මෙයා..අපේ හැමදේම මෙයා"

ආදරේ ඇස් දෙකේ පුරෝගෙන එයා කියවනවා...ඇත්තටම ගැහැණියක් කියන්නේ පුදුම නිර්මාණයක් ......හිතා ගන්නවත් බැරි තරම්...තමුන්ගේ කුසින් බිහි නොකලාට අඩුවක් නැතිව හදා ගන්න දරුවාට දෙන ආදරේ ....එහෙම කරන්න පුළුවන්ද හිතෙන තරමට පුදුම ආදරයක්..

මට "නෙල්සන් වාස්ගේ" සිංදුවක් මතක් වුණා..

වදනා අම්මලාද
හදනා අම්මලාද
පැහැදුවේ අම්මා අරුතේ.....

ඒත් මම පුදුම වෙන් නැ..කීප දෙනෙක් ඇරුණාම ලංකාවේ ගැහැණු හරිම මානුෂියයි ...

මට කියන්න ඉතිරි වු⁣ණේ..

"අනේ ඔයා හරිම හොඳයි"

කියලා විතරමයි...මට ඇඬුණා...

===========================
                                            ==================

ඊට  අවුරුදු එකහමාරකට විතර පස්සේ මම බස් එකට නැගලා ඉඳ ගන්න යද්දි මම දැක්කා හුරු පුරුදු මූණක්...හඳක් වගේ ලස්සන චුටි දුවෙක් එක්ක....අනේ මට මතක් වුණා..එයත් මා දිහා බලන් හිටියා...අපි එකටම හිනා වුණා...

"මතකද මාව..අනේ මැණික දැන් ටිකක් ලොකුයි"

"ඔව්..මගේ පන මේ"..

"දන්නවද වැඩක්...මම අායෙත් අම්මා කෙනෙක් වෙන්න යනවා..දැන් මාස හතරක්...මෙයා තමා ඒ වාසනාව ගෙනාවේ...කවුරු ආවත් මගේ මැණිකගේ වටිනානම එහෙමමයි..මගේ ලොකු දුව"

එදා වගේම ආයෙමත් මට ඇඬෙනවා....සතුටට...සතුටට වැඩිකමට..

ඇත්තමයි ඇය සේපාලිකා මලක්මැයි.... පුංචි දූ පැටියා අහසක්මැයි...සුන්දරයි....❣️❣️

ප.ලි..ගැහැණියක් කියන්නෙම දරාගෙන දරා ගැනිමක්මයි....හරියටම අහසයි පොලවයි වගේම...මම ලංකාවේ ගැහැණුන්ට ආදරේම ඒකයි....ඒ වගේ අය ලොවෙත් නෑ...

#ආදරණීය_මල්❣️❣️

අපි දෙන්නා..


ඔබට ඇහෙනවද මගේ හදවත ගැහෙන හඬ. .
ඒ හදවත ගැහෙන්නෙම ඔබේ නමටයි
ඔව් මේ දෝංකාර දෙන්නේ ඒ හදවතේ හඬමයි
සොඳුරිය ඔබ මගේමැයි
පායා එන්න සොඳුරිය මගේ හිත් අහසට...
===============

හමන හැම සුලඟකම පාවි එන්නේ හිතවත ඔබේ හුස්මක සුවඳමයි
අපි අපේම වග අපිට දැනෙන හොරවන්
මේ ගෙවි යන්නේ

=============

අද විතරක් නෙමේ පෙර ආත්ම වලත්
ඔබ මගේම වෙලා ඉන්න ඇති
මේ අහස..මේ පොළව සාක්කි කියාවි
⁣මේ ගහ කොල පවා
සොඳුරිය මේ අහන්න
ජීවිතේ තියෙන තුරාවට මගෙන් නොමිදුන මැනවි
සැනින් මේ හුස්ම නවතිවි
මේ නිල් අහසේ තරුවක් තරුවක් ගානේ
ලියා තියමු අපේ කතාව
ඔබ මගේමයි..

==================

හදවත කැටපත් පවුරක් නම් මා එහි ලියා තබමි
ඔබේ නම කිසි දිනෙක නොමැකෙන ඇති
මම ඔබේ විතරමයි හිතවත..දිවුරමි

ඔබ හමු වුණ දා සිටම
මගේ නින්ද අහිමි වූ බව දනිමි
ඇහි පියන් යට ඔබ සැරි සරන බැව් දනිමි
ඔබේ උණුසුම්  පපුව මත හිස තියා නිවෙමි
ලොව් තුරා නිවන එහි ඇති බැව් හඟිමි

ඔබේ තුරුලේම මිය යන්න
ඉඩ දෙනු මැනවි හිතවත
කිසිදාක හැර නොයන්න
මගේ හැම හුස්මකම ඔබව රඳවමි
ලෝකය කොයි හැටි නපුරු වුණත්
මගේ හිමිකම් ඔබටමයි හිතවත

======================

සොඳුරිය ඔබේ දෙඇස් ලඟ නිවෙමි සැනසෙමි
ඔබේ ආදරණීය බැල්මෙන් මා සනසන්න

================
මලක් වි ඔබේ දෙනෙත් ලඟ නවතිමි
කිසි දිනෙක පරවි නොයමි
දිවි ඇති තුරාවට සැනසීම ඔබම පමණකි..

#ආදරණීය_මල්

ප.ලි...මේ සිංදුව ඇහෙන කොට මට මේ වගේමයි හිතෙන්නේ.....සිංදුවේ අර්ථය අහලකවක් නැත...

හිමි වීමම ආදරේ
විතරක්ම නොවෙන්නත් ඇති
මගේ හැම කවියකම
නුඹ හිනැහෙන කොට
හිමි වීමම ඒකත් වෙන්න ඇති
සංසාර පුරුද්දට ...

ආදරණීය මල්

සමහර පුරුදු තියෙනවා මොනවා කරලත් නැති කර ගන්න බැරි....සමහර පුරුදු නැති කර ගත්තත් සමහර පුරුදු නම් නැති කර ගන්න තියා හිතන්නවත් බැ...ඒවා පුදුම ඇබ්බැහියක් ....හැබැයි එ්කෙන් කාටවත් කරදරයක් වෙන් නැත්නම් ප්‍රශ්ණෙකුත් නෑනේ....

රෑ කීයට නිදා ගන්න ගියත් කවි පොතයි පෑනයි අනිවාර්යයෙන්ම ඉහ ඉද්දර තියෙන්න ඕන...ඒක නැති වුණාම දැනෙන්නේ මහ මූසල හැඟිමක්....ඉස්සරම මේ කවි පොත හංදා හිත  රිදුන අවස්ථාත් අඬපු අවස්ථාත් එමටයි...කොට්ටේ අස්සේ පොත හංගන් ඉඳිම මහත් අපරාදයක් සේ හිතා මං නැති වෙලාවක පොත් බිමට විසි කර තිබිමත් ජීවිතේ නැති කර ගැනීමට එයම තරම් කාරණාවක් බව මට දැණුන අවස්ථා වල ජංගය නිහඬ කොට මැරෙනවාමැයි හිතා එළියට බැස්ස අවස්ථා ද නැතිවම නෙමේ...ඊට පස්සේ තහනම් නියෝග සියල්ල  බල්ලට දාලා "කැමති විදිහට ඉඳපම්" යැයි කියා මට පාඩුවේ හිඳින්නට අවසර දුන්නාය...

ඒක එහෙම වෙද්දි එදා ඉඳලාම තියෙන සිංදු පිස්සුව...ඉස්සර කොළඹ ඉඳලා වැඩ ඇරිලා සිකුරාදා හවස ගෙදර ගියහම රෑට නිදා ගන්න යද්දි කැසට් යන්ත්‍රය කාමරේට අරන් යනවා...ඊට පස්සේ නින්ද යනකල් සිංදු අහන්නවා....මහ රෑ..කළුවරේ ජනෙල් කර්ට්න් එක මෙහාට කරලා අහස දිහා බලන් ඉන්න පුදුම ආසයි..තරු දිහා බලන් ඉන්න ආසයි..අර සිංදු ටික හෙමිහිට ඇහෙද්දිම.....හැම තිස්සෙම ලව් සිංදු අහනවා කියලා අප්පච්චි හින්ට් ගැහුවට මම නොසැලි හිටියේ අප්පච්චි මාව හොඳට අඳුනන හංදා....අප්පච්චිත් ඉස්සර සිංදු වලට ආසයිනේ..මට මතකයි...

දුක හිතුනාම...සතුටක් දැණුනාම....නිදහසේ ඉන්න වෙලාවට..උයද්දි සිංදු අහන්න ඕන....උයද්දි සිංදු අහන එක වෙනම සතුටක්...වැඩ කරන ගමන්..ආස සිංදුවක් නම් මතක තියාගෙන ඉඳලා පස්සේ සිංදු ගොඩට දා ගන්නවා ඒකත්..

නිදිය ගන්න ගියාම තමා සිංදු අහන්න ආසම..earphones දාන් ආසම සිංදුවක් අහන්න තියේ නම් 💗💗💗ඊටත් වඩා ආසම කරන ආදරේම කරන කට හඬකින් ලඟම ඉන්නවා වගේ හිතෙන හැඟිමෙන් අහන්න තියෙනවා නම් ඒකත් වෙනමම හැඟිමක්....ඒ හැඟිමට වෙන් කරන්න වචන නෑ...ආදරේම මිස..

#ආදරණීය_මල්