Wednesday, August 23, 2017
සඳ මැණික..
තාමත් නුඹේ ලඟ
ඉස්සර උණුසුමයි
කරුණාව එහෙමමයි
දයාපිරි මුහුණමැයි
ඉස්සර විඩාවට
ඉර බහින ජාමෙට
ආවාම නුඹ ලඟට
දෙන පුංචි හිනාවට
මගේ සරතැස නිවුන
මව් සෙනෙහෙ පුරෝ ගෙන
දරා ගෙන දුක් කන්ද
දුක් සුසුම් සේරෝම
නුඹ දුන්නේ අහසට
මුට්ට කර ගහපු මට
දුන්න නම නාටාමි
ඒත් නුඹ මට දුන්න නම
දෙවියොමයි හැමදාම
ඇදුම් කන පිට දිගේ
නුඹේ දෑත සීරුවට
තෙල් ගගා මැතිරුවේ
සුව වෙන්න වෙිදනා
දරු මල්ලො නැති අපිට
අපිමයි අපේ හෙවනැල්ල
නුඹේ හෙවනේ මියැදෙන්න
විතරමයි දැන් පැතුම
ඉපදෙනා හැම භවයේ
එකම එක වතාවක්
සොඳුර මට මව් වෙයන්
වඳින්නට නුඹේ දෙපා
෴ආදරණීය මල්෴
Subscribe to:
Posts (Atom)
ආදරේ කියන්නේ තරමක ආත්මාර්ථය කැටි කර ගත්ත හැඟිමක්... මගේ විතරමයි කියන හැඟිම නිරායාසයෙන්ම හිතට එන... ඔව්.. මට ඔයාව මුණ ගැහුණ දවසේ ඉඳලා මම හීන...
-
ආයෙමත්..සල් මල් පිපුනදාකට ඒ සුවදින්ම අවදිවේවි සාමා අළුතින්ම පීදිච්ච නෙළුමත් එක්ක යාවි ඒ සල් ගස යටට..... ඉතිං ඈ අසාවි සල් ගසෙන් මතකදැයි...
-
ආදරණීය ආදරය.. ..... කයිරාගේ තිබුණ කලබලකාරි හැසිරීම් දිහා බලන් ඉද්දි මට කයිරාත් එක්ක ඇති වුනේ කේන්තියක්..ඇය අම්මා තාත්තා ඉස්සරහා හැසිරෙ...
-
පුංචි හිතක හීන ගොඩක් රෑ වෙලා එළිවෙන හැමදාම නිමාවක් නැති අහසක් තරම් තියෙනවා මේ හිත අරා.... තටු සලා ඉගිලිලා යන්නට වරම් නැතිවද හිත පුර...