ඇවිදගෙන හරි හරියට ගියපු
ඒ නුවර පාළුවට ගිය
සොහොනක තනි වෙච්ච හැඟිමක් හිත මෝදු වි
ඇසට කඳුළුක් එතැයි බියෙන්
වේගයෙන් ඇස් පියන් සලන
මොහොතකදු පවා පමා වැඩිදැයි
සිතෙන තරමට මගෙ හිත ගැහෙනවා
නුඹත් මමත් ඇවිද ගිය
මංසලකුනු සොයා
මගෙ හිතත් මොහොතකට
මුළු නුවර ඇවිද්දා...
~~~~ආදරණීය මල්~~~~
No comments:
Post a Comment