මතු උපදිනදා මගෙම පුතුවෙයන්

වැල් පාලමෙන් ගොඩ වෙද්දි
නුඹත් කර පින්න ගෙන
මට දැනෙන් නෑ බරක්
මට දැනුණේ නෑ බයක්
මුළු ඇඟම ගැහුනාට
මරණය දැක දැකත්
නුඹත් පපුවට අරන්
නුඹ රැක්කේ පණ වගේ
නුඹයි මගේ පුතු අනේ...
හංවඩු ගැසූවත් ලොවම
මමයි නුඹේ අම්මා
නුඹව විසි නොකරාපු
හිනැහියන් ලස්සනට
නුඹ නිදන විට ඇවිත්
නුඹේ නලල සිප යමි
එදා වාගෙම අදත්
නුඹයි මගේ පුතු අදත්
මතු උපදිනදාත්
මගෙම පුතු වෙයන්
නුඹව කුස දරන්නට....